Jedną z istotniejszych cech obiektów wektorowych jest możliwość ich dowolnego skalowania bez zmiany rozdzielczości rysunku. Owa cecha wynika z matematycznego zapisu kształtów. Czym bowiem pod względem matematycznym jest zmiana skali obiektu? To przecież tylko pomnożenie funkcji tworzącej obiekt przez wielkość tej skali. W matematyce to działanie, w wyniku którego obiekt jest rysowany w odpowiednim pomniejszeniu lub powiększeniu, co w tym przypadku nie ma żadnego wpływu na rozdzielczość. Obiekty wektorowe można skalować dowolnie, to znaczy zarówno z zachowaniem, jak i bez zachowania proporcji. Jeżeli w jednym kierunku zmieni się skalę o jakąś wartość, a w drugim zmieni o inną, to skutkiem jest zwykłe przemnożenie funkcji tworzącej obiekt przez odpowiednią liczbę w określonym kierunku. Do skalowania obiektów wykorzystuje się uchwyty zaznaczenia, które są ośmioma czarnymi kwadratami rozmieszczonymi równomiernie wokół prostokąta obejmującego zaznaczony obiekt. Gdy obiekt zostanie uchwycony za narożny uchwyt, wówczas na ogół skalowanie zachodzi z zachowaniem proporcji, a gdy za boczny – proporcje nie są zachowane.